دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۰۳۱

خوشدلم از یار همچنانک تو دیدی — جان پرانوار همچنانک تو دیدی

از چمن یار صد روان مقدس — در گل و گلزار همچنانک تو دیدی

هر کی دلی داشت زین هوس تو ببینش — بی دل و بی‌کار همچنانک تو دیدی

هر نظری کو بدید روی تو را گشت — خواجه اسرار همچنانک تو دیدی

صورت منصور دانک بود بهانه — برشده بر دار همچنانک تو دیدی

هست بر اومید گلستان تو جان‌ها — ساخته با خار همچنانک تو دیدی

عشق چو طاووس چون پرید شود دل — خانه پرمار همچنانک تو دیدی

عشق گزین عشق بی‌حیات خوش عشق — عمر بود بار همچنانک تو دیدی

در دل عشاق فخر و ملک دو عالم — ننگ بود عار همچنانک تو دیدی

عشق خداوند شمس دین که به تبریز — جان کند ایثار همچنانک تو دیدی