دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۱۵۸

رو، مسلم تراست بی‌کاری — چونک اندر عنایت یاری

نقش را کار نیست پیش قلم — آن قلم را چه حاجت از یاری؟

همچو بت باش پیش آن بتگر — که همه نقش و رنگ ازو داری

گر بپرسد، چه صورتت باید؟ — گو: « همان صورتی که بنگاری »

گر مرا تن کنی، تو جان منی — ور مرا دل کنی، تو دلداری

لطف گل، خار را تو می‌بخشی — چه کند شاخ خار، جز خاری؟

باده ده، باده خواهمان کردی — که حرامست با تو هشیاری