دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۱۷۵

کار به پیری و جوانیستی — پیر بمردی و جوان زیستی

بانگ خر نفست اگر کم شدی — دعوت عقل تو مسیحیستی

گر نبدی خندهٔ صبح کذوب — هیچ دلی زار بنگریستی

گر بت جان روی نمودی به ما — جملهٔ ذرات چو ما نیستی

گر توی تو نفسی کاستی — همچو تو اندر دو جهان کیستی؟!

گر نبدی غیرت آن آفتاب — ذره به ذره همه ساقیستی

دانه من از کاه جدا کردمی — گر کفه را هیچ تناهیستی

مار اگر آب وفا یافتی — در دل آن بحر چو ماهیستی