دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۱۸۳

ای جان، چندان خوبی، نوباوهٔ یعقوبی — خرخاشی، آشوبی، جانها را مطلوبی

جان جان مایی، معنی اسمایی — هستی اشیایی سر فتنهٔ غوغایی

چون جامی در خوردم، برخیزم، برگردم — از شاخ آن وردم، گر سرخم، گر زردم

یا مولی یا مولی، اخبرنی عن لیلی — لا ترجه لاترجه فاللیل ذا حبلی

مولانا مولانا قد صرنا حیرانا — غفرانا غفرانا، سبحانا سبحانا