دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۱۹۳

غدرالعشق فزلت قدمی — مزج‌الفرقة دمعی بدمی

و حنی‌القلب بما اورثنی — ندما فی ندم فی ندم

کره الحب وجودی و نأی — اسفا لیت وجودی عدمی

و سقی‌الصب و قد اسکرنی — شرب القلب و ماذاق فمی

ای صنم لطف ترا می‌دانم — نی ام ای دوست، بدان حد عجمی

ز لطیفی تو، گر شکر ترا — به دل اندیشم، ترسم برمی

من که باشم؟! که تو بر تخت جمال — حسرت شاه و سپاه و حشمی

منه انگشت تو بر حرف کژم — من اگر حرف کژم تو قلمی

سبق‌الجود وجودی قدما — منک، یا انت ولی‌النعم

به حق جود وجودت که مبر — ز من بی‌دل و هذا قسمی

لا تبح قتلی بالصد وصل — و اجرنی، انا صید الحرم