دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۱۹۷

سیدی ایم هو کی، خذیدی ایم هو کی — ارنی وجهک ساعة، نقتدی ایم هو کی

من ردا اکرامکم، نرتدی ایم هو کی — فی سناسیمائکم نهتدی، ایم هو کی

خوش بود از جام تو، بیخودی ایم هو کی — در صبوح از نقل تو، نغتدی ایم هو کی

همچو مه در شهرها، شاهدی ایم هو کی — از همه بیندت، مقتدی ایم هو کی

حاضر و آواره را، مسندی ایم هو کی — کعبه‌وار آفاق را، مسجدی ایم هو کی

برد عشقت از دلم، زاهدی ایم هو کی — اسکتوا ذاک‌الخیال، قایدی ایم هو کی