دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۲۱۵

یا ساقیةالمدام هاتی — وامحوا بمدامة صفاتی

من عین مدامة رحیق — لا تمزجها من‌الفرات

اشبع طربا و رو عیشا — لا تخش ملامةالوشاة

لا تسکر جاهلا لئیما — واسکر نفرا من الکفاة

قم فاسب بوجنتیک عقلی — قم فاقن بمقلتیک ذاتی

بشری بولوج روح قدس — ینجی نظری من‌الکفاة

لاخوف ولا فنا لذات — لا ینعشه من‌الممات

لا امن و لا امان حتی — اقطع طمعی من‌نجات

تبریز نحقتنی و الا — فاحسب بدنی من‌الموات