دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۲۲۰

لا قی‌الفراش نارا کن هکذا حبیبی — فی النار قد تواری کن هکذا حبیبی

ذاق القراش ذوقا والشمع ذاب شوقا — والدمع منه سارا کن هکذا حبیبی

فی العشق مذرجعتا باللیل ما هجعنا — فی مجلس السکاری کن هکذا حبیبی

العاشقون قاموا، ذااللیل لاتناموا — لا تنفروا فرارا کن هکذا حبیبی

الوصل سال سیلا مجنون صار لیلی — لیل غدا نهارا کن هکذا حبیبی

الشمس فی ضحاها و القلب قد یراها — والعقل فیه حارا کن هکذا حبیبی

من الکلیم دلا و لرب قد تجلی — انی آنست نارا کن هکذا حبیبی