دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۲۲۵

یا ملک‌المحشر، ترحم لا ترتشی — کل سقیط ردی ترحمه تنعش

تحبس ارواحنا فی صورت صورت — فی ورق مدرک جل عن المنقش

نورک شعشاعه یخرق حجب الدجی — تمنعها غیرة عن بصر الاعمش

ضء فضاء الفلا عن درک ادراکه — تدرجه راقة فی نظر الا خفش

قارب معراجنا، فارق الی‌المرتقی — حان رحیل السری فانا عن المفرش

وارکب خیل السخا، فهو حسان النهی — وادرس لوح الوفا وافهم ما یرقش

فاسرق درا اذا کنت اخی سارقا — واشرب من کاسنا معتجلا تنتشی