دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۲۲۸

ایا ملتقی العیش کم تبعدی — و یا فرقة الحب کم تعتدی

لیالی الفراق فکم ذاالجوی! — ربی الوصل! ما حان ان تهتدی!

و نشرب من عذب لقیاکم — و من حلو رؤیاکم نعتدی

فذاک الوصال، بما نشتری — و قلب‌المعنی بما نفتدی

لباسا من‌الطیف کی نکتسی — رداء من‌القرب کی نرتدی

فحب الذی نرتجی دیننا — به اختتام به نبتدی

ایا بعد مولای ، ما تقرب؟ — ایا جمرةالقلب، ما تبردی؟

ایا خفق قلبی اما تسکن؟ — و یا دمعة العین ما ترکدی؟

ایا حزن قلبی اما تنجلی؟ — ایا جفنتی قط ما ترقدی؟

نعم نور خدیه شمس‌الضحی — نعم مثل حسناه ما یوجد

نعم نار شوقی یکفی الوری — ایا واقد النار لا توقد

فکم تبکی یا عین من صدهم؟ — اما تخش یا عین ان ترمد

فان ترمدی کیف یوم اللقا — تری سیدا مفخرالسودد

یقول دع ارمد فیوم اللقا — اکحل من حسنه الاثمد

لأقسمت حقا لمن لم یلد — تفرد بالمجد لم یولد

ابحت الفؤاد لبلواکم — و ان کان حردا علی اردد

ایا سیدا شمس دین‌العلا — فدیت لتبریزی المسعد