دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۲۲۹

یا وَلی نِعمَتی وَ سُلطانی — سابِق‌الحُسنُ ما لَهُ ثانی

انت بحر تحیط بالدنیا — مدمن جوهر و مرجان

کان بنیان عبد کم خربا — رمنی هو و شید ارکانی

کیف هذاالجفا و انت وفا؟ — کیف اردیتنی بنسیان

حیة البین کلما هاجت — لسعت مثل لسع ثعبان

ظل خدی مزعفرا کدرا — سال دمعی کمایع آن

ارع قلبا هواک ساکنه — لیس لی غیر عطفکم بانی

شمتت فی‌الشجون اعدائی — کم تباکوا  علی اخوانی

یا محیطا بروحه‌الدنیا — انت بالروح حاضر دانی