دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۳۸

سماع از بهر جانِ بی‌قرارست — سبک بَرجَه چه جای انتظارست‌؟

مشین این جا تو با اندیشهٔ خویش — اگر مردی برو آن جا که یارست

مگو «باشد که او ما را نخواهد» — که مرد تشنه را با این چه کارست‌؟‌

که پروانه نیندیشد ز آتش — که جان عشق را اندیشه عارست

چو مرد جنگ بانگ طبل بشنید — در آن ساعت هزار اندر هزارست

شنیدی طبل برکش زود شمشیر — که جان تو غلاف ذوالفقارست

بزن شمشیر و مُلک عشق بستان — که ملک عشق ملک پایدارست

حسین کربلایی، آب بگذار — که آب امروز تیغ آبدارست