دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۲۸۰

جانی که شراب عشق ز آن سو خورده است — وز شیره و باغ آن نکو رو خورده‌است

آن باغ گلوی او بگیرد گوید — خونش ریزم که خون ما او خورده است