دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۳۱۵

در من غمِ شب، کور چرا پیچیده است؟ — کور است مگر؟ وَ یا که کورم دیده است؟

من بر فلکم، در آب و گل عکس منست — از آب کسی ستاره کی دزدیده است؟