دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۳۴۴

زان می مستم که نقش جامش عشق است — وان اسب سواری که لجامش عشق است

عشقِ مهِ من کارِ عظیمی است و لیک — من بندهٔ آنم که غلامش عشق است