دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۳۵۸

عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیست — شب همچو ستاره گرد مه گردان نیست

از من بشنو، این سخنِ بهتان نیست — بی‌باد و هوا رقص علَم امکان نیست