دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۶۹

در شهر شما یکی نگاریست — کز وی دل و عقل بی‌قراریست

هر نفسی را از او نصیبیست — هر باغی را از او بهاریست

در هر کویی از او فغانیست — در هر راهی از او غباریست

در هر گوشی از او سماعیست — هر چشم از او در اعتباریست

در کار شوید ای حریفان — کاین جا ما را عظیم کاریست

پنهان یاری به گوش من گفت — کاین جا پنهان لطیف یاریست

او بد که به این طریق می‌گفت — کز تعبیه‌هاش دل نزاریست

او بود رسول خویش و مرسل — کان لهجه از آن شهریاریست

نوحست و امان غرقگانست — روحست و نهان و آشکاریست

گرد ترشان مگرد زین پس — چون پهلوی تو شکرنثاریست

گرد شکران طبع کم گرد — کان شهوت نیز برگذاریست

این جا شکریست بی‌نهایت — این جا سر وقت پایداریست

خاموش کن ای دل و مپندار — کو را حدیست یا کناریست