دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۷۶

امروز جنون نو رسیده‌ست — زنجیر هزار دل کشیده‌ست

امروز ز کندهای ابلوج — پهلوی جوال‌ها دریده‌ست

باز آن بدوی به هجده‌ای قلب — آن یوسف حسن را خریده‌ست

جان‌ها همه شب به عز و اقبال — در نرگس و یاسمن چریده‌ست

تا لاجرم از بگاه هر جان — چالاک و لطیف و برجهیده‌ست

امروز بنفشه زار و لاله — از سنگ و کلوخ بردمیده‌ست

بشکفت درخت در زمستان — در بهمن میوه‌ها پزیده‌ست

گویی که خدای عالمی نو — در عالم کهنه آفریده‌ست

ای عارف عاشق این غزل گو — کت عشق ز عاشقان گزیده‌ست

بر چهره چون زر تو گازیست — آن سیمبرت مگر گزیده‌ست

شاید که نوازد آن دلی را — کاندر غم او بسی طپیده‌ست

خاموش و تفرج چمن کن — کامروز نیابت دو دیده‌ست