دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۴۲۶

غیر عشقت راه‌بین جُستیم نیست — جز نشانت همنشین جستیم نیست

آن چنان جستن که می‌خواهی بگو — کان چنان را این چنین جستیم نیست

بعد از این بر آسمان جوییم یار — زانک یاری در زمین جستیم نیست

چون خیال ماه تو ای بی‌خیال — تا به چرخ هفتمین جستیم نیست

بهتر آن باشد که محو این شویم — کز دو عالم به از این جستیم نیست

صاف‌های جمله عالم خورده گیر — همچو درد درد دین جستیم نیست

خاتم ملک سلیمان جستنیست — حلقه‌ها هست و نگین جستیم نیست

صورتی کاندر نگین او بدست — در بتان روم و چین جستیم نیست

آن چنان صورت که شرحش می‌کنم — جز که صورت آفرین جستیم نیست

اندر آن صورت یقین حاصل شود — کز ورای آن یقین جستیم نیست

جای آن هست ار گمان بد بریم — ز آنک بی‌مکری امین جستیم نیست

پشت ما از ظن بد شد چون کمان — زانک راهی بی‌کمین جستیم نیست

زین بیان نوری که پیدا می‌شود — در بیان و در مبین جستیم نیست