دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۴۷۳

هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ و راست — ما به چمن می‌رویم عزم تماشا که راست

نوبت خانه گذشت نوبت بستان رسید — صبح سعادت دمید وقت وصال و لقاست

ای شه صاحب قران خیز ز خواب گران — مرکب دولت بران نوبت وصل آن ماست

طبل وفا کوفتند راه سما روفتند — عیش شما نقد شد نسیه فردا کجاست

روم برآورد دست زنگی شب را شکست — عالم بالا و پست پرلمعان و صفاست

ای خنک آن را که او رست از این رنگ و بو — زانک جز این رنگ و بو در دل و جان رنگ‌هاست

ای خنک آن جان و دل کو رهد از آب و گل — گرچه در این آب و گل دستگه کیمیاست