دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۴۹

با تو حیات و زندگی بی‌تو فنا و مردنا — زانک تو آفتابی و بی‌تو بود فسردنا

خلق بر این بساط‌ها بر کف تو چو مهره‌ای — هم ز تو ماه گشتنا هم ز تو مهره بردنا

گفت دمم چه می‌دهی دم به تو من سپرده‌ام — من ز تو بی‌خبر نیم در دم دم سپردنا

پیش به سجده می‌شدم پشت خمیده چون شتر — خنده زنان گشاد لب گفت درازگردنا

بین که چه خواهی کردنا بین که چه خواهی کردنا — گردن دراز کرده‌ای پنبه بخواهی خوردنا