دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۶۴۳

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

مستم ز می عشق خراب افتاده — برخواسته دل از خور و خواب افتاده

در دریائی که پا و سر پیدا نیست — جان رفته و تن بر سر آب افتاده