دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۵۰۰

قبله امروز جز شهنشه نیست — هر که آید به در بگو ره نیست

عذر گو وز بهانه آگه باش — همه خفتند و یک کس آگه نیست

نگذارد نه کوته و نه دراز — آتشی کو دراز و کوته نیست

در چَهِ طبع تو خیالاتست — یوسفی بی‌خیال در چه نیست

چون که گندم رسید مغز آکند — همره ماست و همره که نیست

پاره پاره کند یکایک را — عشق آن یک که پاره ده نیست

گه گهی می‌کشند گوش تو را — سوی آن عالمی که گه گه نیست

شمس تبریز شاه ترکانست — رو به صحرا که شه به خرگه نیست