دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۵۰۵

پیشتر آ روی تو جز نور نیست — کیست که از عشق تو مخمور نیست

نی غلطم در طلب جان جان — پیش میا پس به مرو دور نیست

طلعت خورشید کجا برنتافت — ماه بر کیست که مشهور نیست

پرده اندیشه جز اندیشه نیست — ترک کن اندیشه که مستور نیست

ای شکری دور ز وهم مگس — وی عسلی کز تن زنبور نیست

هر که خورد غصه و غم بعد از این — با رخ چون ماه تو معذور نیست

هر دل بی‌عشق اگر پادشاست — جز کفن اطلس و جز گور نیست

تابش اندیشه هر منکری — مقت خدا بیند اگر کور نیست

پیر و جوان کو خورد آب حیات — مرگ بر او نافذ و میسور نیست

پرده حق خواست شدن ماه و خور — عشق شناسید که او حور نیست

مفخر تبریز توی شمس دین — گفتن اسرار تو دستور نیست