دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۵۱۳

کیست در این شهر که او مست نیست — کیست در این دور کز این دست نیست

کیست که از دمدمه روح قدس — حامله چون مریم آبست نیست

کیست که هر ساعت پنجاه بار — بسته آن طره چون شست نیست

چیست در آن مجلس بالای چرخ — از می و شاهد که در این پست نیست

می‌نهلد می که خرد دم زند — تا بنگویند که پیوست نیست

جان بر او بسته شد و لنگ ماند — زانک از این جاش برون جست نیست

بوالعجب بوالعجبان را نگر — هیچ تو دیدی که کسی هست نیست

برپرد آن دل که پرش شه شکست — بر سر این چرخ کش اشکست نیست

نیست شو و واره از این گفت و گوی — کیست کز این ناطقه وارست نیست