← Dîvân-ı Kebîr (Şems-i Tebrîzî Dîvânı)
دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۵۱۸
Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.
نفسی بهوی الحبیب فارت — لما رات الکوس دارت
مدت یدها الی رحیق — و النفس بنوره استنارت
لما شربته نفس و ترا — خفت و تصاعدت و طارت
لاقت قمرا اذا تجلی — الشمس من الحیا توارت
جادت بالروح حین لاقت — لا التفتت و لا استشارت