دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۵۲۱

یا راهبا انظر الی مصباح — متشعشعا و استغن عن اصباح

انظر الی راح تناهی لطفه — و سبی النهی یا لطف‌ها من راح

فالراح نسخ للعقول بنوره — کالشمس عزل للنجوم و ماح

الجد یسجد راحنا متخاضعا — و اعوذ من راح یزید مزاحی

اهل المزاح و اهل راح‌هالک — لا خیر فیهم مسکرا او صاحی

العقل مساح الزمان و اهله — فتجانبوا من عاقل مساح

الراح اجنحه لسکری انها — یجتازهم بحرا بلا ملاح

ذا الراح لا شرقیه غربیه — من دنه مسکیه نفاح

نسخ الهموم و لیس ذاک لغفله — زاد العقول و مدها بلقاح

فتحوا العیون بطیبه و نسیمه — سکروا به فاذا هم بملاح

صاروا سکاری نحو باب ملیکنا — ملک الملوک و روحهم کریاح

ملک البصیره شمس دین سیدی — ظلنا به ذی عزه مرتاح

هاتوا من التبریز من صهبائهم — من مازح متروق وشاح