دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۵۴۶

هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود — وارهد از حد جهان بی‌حد و اندازه شود

خاک سیه بر سر او کز دم تو تازه نشد — یا همگی رنگ شود یا همه آوازه شود

هر که شدت حلقهٔ در زود برد حقه زر — خاصه که در باز کنی محرم دروازه شود

آب چه دانست که او گوهر گوینده شود — خاک چه دانست که او غمزه غمازه شود

روی کسی سرخ نشد بی‌مدد لعل لبت — بی تو اگر سرخ بود از اثر غازه شود

ناقه صالح چو ز کُه زاد یقین گشت مرا — کوه پی مژده تو اشتر جمازه شود

راز نهان دار و خمش ور خمشی تلخ بود — آنچ جگرسوزه بود باز جگرسازه شود