دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۶۶۲

اگر عالم همه پرخار باشد — دل عاشق همه گلزار باشد

وگر بی‌کار گردد چرخ گردون — جهان عاشقان بر کار باشد

همه غمگین شوند و جان عاشق — لطیف و خرم و عیار باشد

به عاشق ده تو هر جا شمع مرده‌ست — که او را صد هزار انوار باشد

وگر تنهاست عاشق نیست تنها — که با معشوق پنهان یار باشد

شراب عاشقان از سینه جوشد — حریف عشق در اسرار باشد

به صد وعده نباشد عشق خرسند — که مکر دلبران بسیار باشد

وگر بیمار بینی عاشقی را — نه شاهد بر سر بیمار باشد

سوار عشق شو وز ره میندیش — که اسب عشق بس رهوار باشد

به یک حمله تو را منزل رساند — اگر چه راه ناهموار باشد

علف خواری نداند جان عاشق — که جان عاشقان خمار باشد

ز شمس الدین تبریزی بیابی — دلی کو مست و بس هشیار باشد