دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۶۷۰

پریر آن چهره یارم چه خوش بود — عتاب و ناز دلدارم چه خوش بود

به یادم نیست هیچ آن ماجراها — ولیکن زین خبر دارم چه خوش بود

در آن بزم و در آن جمع و در آن عیش — میان باغ و گلزارم چه خوش بود

اگر چه مست جام عشق بودم — رخ معشوق هشیارم چه خوش بود