دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۶۷۲

بگویم خفیه تا خواجه نرنجد — که آن دلبر همی در بر نگنجد

ز مستی من ترازو را شکستم — ترازو کان گوهر را نسنجد

بتان را جمله زو بدرید سربند — که ماده گرگ با یوسف نغنجد

هم از جمله سیه روییست آن نیز — که پیش رومیی زنجی بزنجد

قراضه کیست پیش شمس تبریز — که گنج زر بیارد یا بگنجد