دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۶۷۴

چنان کز غم دل دانا گریزد — دو چندان غم ز پیش ما گریزد

مگر ما شحنه‌ایم و غم چو دزدست — چو ما را دید جا از جا گریزد

بغرد شیر عشق و گله غم — چو صید از شیر در صحرا گریزد

ز نابینا برهنه غم ندارد — ز پیش دیده بینا گریزد

مرا سوداست تا غم را ببینم — ولیکن غم از این سودا گریزد

همه عالم به دست غم زبونند — چو او بیند مرا تنها گریزد

اگر بالا روم پستی گریزد — وگر پستی روم بالا گریزد

خمش باشم بود کاین غم درافتد — غلط خود غم ز ناگویا گریزد