دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۶۷۵

هر آن دل‌ها که بی‌تو شاد باشد — چو خاشاکی میان باد باشد

چو مرغ خانگی کز اوج پرد — چو شاگردی که بی‌استاد باشد

چه ماند صورتی کز خود تراشی — بدان شاهی که حوری زاد باشد

چه ماند هیبت شمشیر چوبین — به شمشیری که از پولاد باشد

تو عهدی کرده‌ای چون روح بودی — ولیکن کی تو را آن یاد باشد

اگر منکر شوی من صبر دارم — بدان روزی که روز داد باشد