دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۶۸۰

نگارا مردگان از جان چه دانند — کلاغان قدر تابستان چه دانند

بر بیگانگان تا چند باشی — بیا جان قدر تو ایشان چه دانند

بپوشان قد خوبت را از ایشان — که کوران سرو در بستان چه دانند

خرامان جانب میدان خویش آ — مباش آن جا خران میدان چه دانند

بزن چوگان خود را بر در ما — که خامان لطف آن چوگان چه دانند

بهل ویرانه بر جغدان منکر — که جغدان شهر آبادان چه دانند

چه دانند ملک دل را تن پرستان — گدایان طبع سلطانان چه دانند

یکی مشتی از این بی‌دست و بی‌پا — حدیث رستم دستان چه دانند