دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۶۸۶

ای مطرب جان چو دف به دست آمد — این پرده بزن که یار مست آمد

چون چهره نمود آن بت زیبا — ماه از سوی چرخ بت پرست آمد

ذرات جهان به عشق آن خورشید — رقصان ز عدم به سوی هست آمد

غمگین ز چه ای مگر تو را غولی — از راه ببرد و همنشست آمد

زان غول ببر بگیر سغراقی — کان بر کف عشق از الست آمد

این پرده بزن که مشتری از چرخ — از بهر شکستگان به پست آمد

در حلقه این شکستگان گردید — کان دولت و بخت در شکست آمد

این عشرت و عیش چون نماز آمد — وین دردی درد آبدست آمد

خامش کن و در چمن  تماشا کن — بلبل از گفت پای بست آمد