دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۷۱۹

ای اهل صبوح در چه کارید — شب می‌گذرد روا مدارید

ماننده آفتاب رخشان — از جام صبوح سر برآرید

ای شب شمران اگر شمار‌ست — باری شب زلف او شمارید

زخمی که زده‌ست وانمایید — گر پنجهٔ شیر را شکارید

در خواب شوید ای ملولان — وین خلوت را به ما سپارید

می‌آید آن نگار امشب — چون منتظران آن نگارید

زان روی که شمس دین تبریز — داند که شما در انتظارید