دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۷۲۱

هر سینه که سیمبر ندارد — شخصی باشد که سر ندارد

وان کس که ز دام عشق دورست — مرغی باشد که پر ندارد

او را چه خبر بود ز عالم — کز باخبران خبر ندارد

او صید شود به تیر غمزه — کز عشق سر سپر ندارد

آن را که دلیر نیست در راه — خود پنداری جگر ندارد

در راه فکنده‌است دری — جز او که فکند برندارد

آن کس که نگشت گرد آن در — بس بی‌گهرست و فر ندارد

وقت سحرست هین بخسبید — زیرا شب ما سحر ندارد