دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۷۲۴

گر مایهٔ دهر جان فزا بود — زیرا که در او پری ما بود

مر پریان را ز حیرت او — هر گوشه مقال و ماجرا بود

عقلست چراغ ماجراها — آن جا هش و عقل از کجا بود

در صرصر عشق عقل پشه‌ست — آن جا چه مجال عقل‌ها بود

از احمد پا کشید جبریل — از سدره سفر چو ماورا بود

گفتا که بسوزم ار بیایم — کان سو همه عشق بد ولا بود

تعظیم و مواصلت دو ضدند — در فسحت وصل آن هبا بود

آن جا لیلی شدست مجنون — زیرا که جنون هزار تا بود

آن جا حسنی نقاب بگشود — پیراهن حسن‌ها قبا بود

یوسف در عشق بد زلیخا — نی زهره و چنگ و نی نوا بود

وان نافخ صور مانده بی‌روح — کان جا جز روح دوست لا بود

در بحر گریخت این مقالات — زیرا هنگام آشنا بود