دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۷۲۶

شب رفت حریفکان کجایید — شب تا برود شما بیایید

از لعل لبش شراب نوشید — وز خنده او شکر بخایید

چون روز شود به هوشیاران — زین باده نشانه وانمایید

در جیب شما چو دردمیدند — عیسی زایید اگر بزایید

بی هشت بهشت و هفت دوزخ — همچون مه چهارده برآیید

یک موی ز هفت و هشت گر هست — این خلوت خاص را نشایید

مویی در چشم نیست اندک — زنهار که سرمه‌ای بسایید

چون چشم ز موی پاک گردد — در عشق چو چشم پیشوایید

در عشق خدیو شمس تبریز — انصاف که بی‌شما شمایید