دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۷۳۶

گر یکی شاخی شکستم من ز گلزاری چه شد — ور ز سرمستی کشیدم زلف دلداری چه شد

گر بزد ناداشت زخمی از سر مستی چه باک — ور ز طراری ربودم رخت طراری چه شد

ور یکی زنبیل کم شد از همه بغداد چیست — ور یکی دانه برون آمد ز انباری چه شد

ای فلک تا چند از این دستان و مکاری تو — گر یکی دم خوش نشیند یار با یاری چه شد

گوییم از سر او ناگفتنی‌ها گفته‌ای — چند گویی چند گویی گفته‌ام آری چه شد

گر میان عاشق و معشوق کاری رفت رفت — تو نه معشوقی نه عاشق مر تو را باری چه شد

از لب لعلش چه کم شد گر لبش لطفی نمود — ور ز عیسی عافیت یابید بیماری چه شد

گر براتست امشب و هر کس براتی یافتند — بی خطی گر پیشم آید ماه رخساری چه شد

شمس تبریزی اگر من از جنون عشق تو — برشکستم عاشقان را کار و بازاری چه شد