دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۷۶۴

مشو ای دل تو دگرگون که دلِ یار بداند — مکُن اسرار نهانی که وی اسرار بداند

همه را از تو چو خاشاک بر آن آب براند — که همه شیوهٔ می را دلِ خمّار بداند

کفِ او خار نشاند کفِ او گُل شکفاند — همه گُل‌های نهانی ز دلِ خار بداند

تو به هر روز به تدریج یکی چیز بدانی — تو برو چاکرِ او شو که به یک بار بداند

چو اسیری به گَهِ حُکم به اقرار و گواهی — تنِ صوفی به گواهیِ دل اقرار بداند