دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۷۹۲

هله پیوسته سرت سبز و لبت خندان باد — هله پیوسته دل عشق ز تو شادان باد

غم پرستی که تو را بیند و شادی نکند — همه سرزیر و سیه کاسه و سرگردان باد

چونک سرزیر شود توبه کند بازآید — نیک و بد نیک شود دولت تو سلطان باد

نور احمد نهلد گبر و جهودی به جهان — سایه دولت او بر همگان تابان باد

گمرهان را ز بیابان همه در راه آرد — مصطفی بر ره حق تا به ابد رهبان باد

آن خیال خوش او مشعله دل‌ها باد — وان نمکدان خوشش بر زبر این خوان باد

کمترین ساغر بزم خوش او شد کوثر — دل چون شیشه ما هم قدح ایشان باد

شمس تبریز توی واقف اسرار رسول — نام شیرین تو هر گمشده را درمان باد