دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۷۹۷

ز اول روز که مخموری مستان باشد — شیخ را ساغر جان در کف دستان باشد

پیش او ذره صفت هر سحری رقص کنیم — این چنین عادت خورشیدپرستان باشد

تا ابد این رخ خورشید سحر در سحرست — تا دل سنگ از او لعل بدخشان باشد

ای صلاح دل و دین تو ز برون جهتی — تا چنین شش جهت از نور تو رخشان باشد

بنده عشق تو در عشق کجا سرد شود — چون صلاح دل و دین آتش سوزان باشد

تو رضای دل او جو اگرت دل باید — دل او چون طلبد آنک گران جان باشد

ای بس ایمان که شود کفر چو با او نبود — ای بسی کفر که از دولتش ایمان باشد

گلخنی را چو ببینی به دل و روی سیاه — هر چه از کان گهر گوید بهتان باشد

شمس تبریز تو سلطان همه خوبانی — هم جمال تو مگر یوسف کنعان باشد