دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۷۹۸

ننگ عالم شدن از بهر تو ننگی نبود — با دل مرده دلان حاجت جنگی نبود

عشق شیرینی جانست و همه چاشنی است — چاشنی و مزه را صورت و رنگی نبود

عشق شاخیست ز دریا که درآید در دل — جای دریا و گهر سینه تنگی نبود

ساحل نفس رها کن به تک دریا رو — کاندر این بحر تو را خوف نهنگی نبود

صورت هر دو جهان جمله ز آیینه عشق — بنماید چو که بر آینه زنگی نبود

کار روبه نبود عشق که هر روبه را — حمله شیر نر و کبر پلنگی نبود