دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۸۲۶

ای خدا از عاشقان خشنود باد — عاشقان را عاقبت محمود باد

عاشقان را از جمالت عید باد — جانشان در آتشت چون عود باد

دست کردی دلبرا در خون ما — جان ما زین دست، خون آلود باد

هر که گوید که خلاصش ده ز عشق — آن دعا از آسمان مردود باد

مه کم آید مدتی در راه عشق — آن کمی عشق جمله سود باد

دیگران از مرگ مهلت خواستند — عاشقان گویند نی نی زود باد

آسمان از دود عاشق ساخته‌ست — آفرین بر صاحب این دود باد