دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۸۲۷

نه فلک مر عاشقان را بنده باد — دولت این عاشقان پاینده باد

بوستان عاشقان سرسبز باد — آفتاب عاشقان تابنده باد

تا قیامت ساقی باقی عشق — جام بر کف سوی ما آینده باد

بلبل دل تا ابد سرمست باد — طوطی جان هم شکرخاینده باد

تا ابد پستان جان پرشیر باد — مادر دولت طرب زاینده باد

شیوه عاشق فریبی‌های یار — کم مباد و هر دم افزاینده باد

از پی لعلش گهربارست چشم — این گهر را لعلش استاینده باد

چشم ما بگشاد چشم مست او — طالبان را چشم بگشاینده باد

دل ز ما بربود حسن دلربا — چابک و صیاد و برباینده باد

مرغ جانم گر نپرد سوی عشق — پر و بال مرغ جان برکنده باد

عشق گریان بیندم خندان شود — ای جهان از خنده‌اش پرخنده باد

سنگ‌ها از شرم لعلش آب شد — شرم‌ها از شرم او شرمنده باد

من خموشم میوه نطق مرا — می بپالاید که پالاینده باد