دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۸۲۹

هر چه دلبر کرد ناخوش چون بود — هر چه کشت افزاست آتش چون بود

نقش‌هایی که نگارد آن نگار — عقل آن را جز که مفرش چون بود

شربتی را کو به مست خود دهد — جز لطیف و پاک و دلکش چون بود

کشتی شش گوشه‌ست این شش جهت — بحر بی‌پایان در این شش چون بود

نرگس چشمی کز این بحر آب یافت — در شناس بحر اعمش چون بود

چون گشادی یافت چشمی در رضا — از سخط هر لحظه اخفش چون بود

هین خموش و از خمول حق بترس — مؤمن اقبال مرعش چون بود