دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۸۳۰

صاف جان‌ها سوی گردون می‌رود — درد جان‌ها سوی هامون می‌رود

چشم دل بگشا و در جان‌ها نگر — چون بیامد چون شد و چون می‌رود

جامه برکش چونک در راهی روی — چون همه ره خاک با خون می‌رود

لاله خون آلود می‌روید ز خاک — گرچه با دامان گلگون می‌رود

جان چو شد در زیر خاکم جا کنید — خاک در خانه چو خاتون می‌رود

جان عرشی سوی عیسی می‌رود — جان فرعونی به قارون می‌رود

سوی آن دل جان من پر می‌زند — کو لطیف و شاد و موزون می‌رود

زانک آن جان دون حق چیزی نخواست — وین دگر جان سوی مادون می‌رود