دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۸۳۵

گل خندان که نخندد چه کند — علم از مشک نبندد چه کند

نار خندان که دهان بگشادست — چونک در پوست نگنجد چه کند

مه تابان به جز از خوبی و ناز — چه نماید چه پسندد چه کند

آفتاب ار ندهد تابش و نور — پس بدین نادره گنبد چه کند

سایه چون طلعت خورشید بدید — نکند سجده نخنبد چه کند

عاشق از بوی خوش پیرهنت — پیرهن را ندراند چه کند

تن مرده که بر او برگذری — نشود زنده نجنبد چه کند

دلم از چنگ غمت گشت چو چنگ — نخروشد نترنگد چه کند

شیر حق شاه صلاح الدینست — نکند صید و نغرد چه کند