دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۸۳۸

گر نخسپی شبکی جان چه شود — ور نکوبی در هجران چه شود

ور بیاری شبکی روز آری — از برای دل یاران چه شود

ور دو دیده به تو روشن گردد — کوری دیده شیطان چه شود

گر برآری ز دل بحر غبار — چون کف موسی عمران چه شود

ور سلیمان بر موران آید — تا شود مور سلیمان چه شود

ور چو الیاس قلاووز شوی — تا لب چشمه حیوان چه شود

ور بروید ز گل افشانی تو — همه عالم گل و ریحان چه شود

آب حیوان که در آن تاریکیست — پر شود شهر و بیابان چه شود

ور ز خوان کرم و نعمت تو — زنده گردد دو سه مهمان چه شود

ور ز دلداری و جان بخشی تو — جان بیابد دو سه بی‌جان چه شود

ور سواره سوی میدان آیی — تا شود سینه چو میدان چه شود

روی چون ماهت اگر بنمایی — تا رود زهره به میزان چه شود

آستین کرم ار افشانی — تا ندریم گریبان چه شود

ور بریزی قدحی مالامال — بر سر وقت خماران چه شود

ور بپوشیم یکی خلعت نو — ما غلامان ز تو سلطان چه شود

ور چو موسی بپذیری چوبی — تا شود چوب تو ثعبان چه شود

رو به لطف آر و ز دشمن مشنو — گر بجویی دل ایشان چه شود

بس کن ای دل ز فغان جمع نشین — گر نگویی تو پریشان چه شود